Biochemia — OneDrive (live.com)
Wiązania niekowalencyjne: oddziaływania wodorowe, elektrostatyczne, hydrofobowe, oddziaływania van der Waalsa.
Wiązania kowalencyjne:
Powstaje miedzy atomami tego samego pierwiastka o duzej elektro ujemnosci powyżej. Polega na powstaniu wspolnej pary elektronowej. Wiazania kowalencyjne spolaryzowane-powstaje miedzy pierwiastkami o duzej elektroujemności ale nieznacznie różniącej się polega na tworzeniu wspolnej pary elektronowej przesuniętej w kierunku pierwiastka bardziej elektroujemnego. Powstala czasteczka ma budowe biegunowa. Wiazanie jonowe-powstaje miedzy pierwiastkami o dużej roznicy elektroujemności(1,7). Polega na tym ze pierwiastki o niskiej elektroujemnosci oddaja elektron pierwiastku o wysokiej elektroujemności. Powstaja czasteczki obdarzone ładunkiem elektrycznym Czasteczki obdarzone ładunkiem elektronowym to jony
Właściwości wody, oddziaływania ważne dla cząsteczek biologicznych.
Właściwości wody (polarność, napięcie powierzchniowe): -w kanale protonowym cytochromu f uczestniczy w transporcie protonów w czasie fotosyntezy -jest mocno związana z innymi cząsteczkami np. z hemoglobiną
Polarność -obecność wiązań wodorowych wpływa na polarność wody.
Napięcie powierzchniowe zjawisko fizyczne występujące na styku powierzchni cieczy z ciałem stałym, gazem lub inną cieczą, dzięki któremu powierzchnia ta zachowuje się jak sprężysta błona. Przyczyną istnienia napięcia powierzchniowego są siły przyciągania pomiędzy molekułami cieczy. Wysokie napięcie powierzchniowe na granicy faz A i B oznacza, że siły spójności (kohezji) wewnątrz faz A-A i B-B są większe niż siły przylegania (adhezji) na granicy faz A-B. Płyn do mycia naczyń (detergent) zmniejsza napięcie powierzchniowe wody, czyli zmniejsza wzajemne przyciąganie się cząsteczek wody. Woda sama nie jest w stanie wypłukać brudu z talerza czy tkaniny. Detergenty mają wspaniałe właściwości: rozpuszczają się w wodzie zmniejszając siłę wzajemnego przyciągania się jej cząsteczek, a jednocześnie przyciągają i wiążą ze sobą małe cząsteczki brudu. W ten sposób brud jest rozbijany na kawałki i rozpraszany w wodzie, co umożliwia skuteczne pranie czy mycie naczyń.
Tworzenie wiązań wodorowych z udziałem cząsteczek wody. Wiązania wodorowe w makrocząsteczkach biologicznych: białkach i kwasach nukleinowych. Grupy chemiczne będące donorami i akceptorami wiązań wodorowych.
Tworzenie wiązań wodorowych z udziałem cząsteczek wody: Wiązania wodorowe to wiązanie elektrostatyczne pomiędzy atomami wodoru i tlenu sąsiednich cząsteczek wody. Stabilizują one głownie strukturę lodu , ale mogą wystąpić też w formie płynnej. Każda cząsteczka może utworzyć wiązania z 4 innymi – w strukturze lodu i z 3,4 innymi – w formie płynnej. Wiązania wodorowe wpływają na zwiększenie temperatury wrzenia Gdy H2O krzepnie w. wodorowe utrzymują jej cząsteczki w pewnej odległości sprawiając, ze lód ma mniejszą gęstość niż woda (ciekła) Dzięki istnieniu wiązań wodorowych lekkie cząsteczki wody nie ulatniają się już w niskich temperaturach, tylko tworzą stan ciekły - dopiero w 100°C woda zaczyna przechodzić w stan gazowy
Wiązania wodorowe w makrocząsteczkach biologicznych: białkach i kwasach nukleinowych:
Wiązania wodorowe odgrywają istotną rolę w strukturze wielu biopolimerów, takich jak DNA i białka. Dzięki nim łańcuchy te przyjmują określone trójwymiarowe konfiguracje, co ma kluczowe znaczenie dla ich funkcji biologicznych.
Wiązania wodorowe w DNA są kluczowe w komplementarności zasad azotowych, co umożliwia replikację i odczytywanie informacji genetycznej.
Wiązania wodorowe w białkach odgrywają ważną rolę w utrzymaniu ich trójwymiarowej struktury, a tym samym wpływają na pełnione przez owe białka funkcje . Przykładowo, białka enzymatyczne wykorzystują wiązania wodorowe do wiązania substratów i przeprowadzania reakcji chemicznych.